|
|
Angst als raadgever?
Angst is een slechte raadgever. Wanneer iemand werkelijk overgeleverd wordt aan angst, kan hij/zij er finaal aan onderdoor gaan. Ontkennen van angst is voor sommigen de oplossing, doen alsof je geen angsten hebt. Dan is vluchten in de levenshouding - apres nous la déluge - (na ons de zondvloed), een mogelijkheid. Blaise Pascal geeft op deze attitude een beeldend antwoord: "Wie de ijdelheid van mensen niet ziet is zelf knap ijdel". Wie ziet die dan ook niet, behalve de jongeren die allen het drukke leven zoeken, de verstrooiing, en op de toekomst gericht zijn? Maar neem hun verstrooiing weg en u zult zien dat ze van verveling verkommeren. Dan voelen ze hun nietigheid, zonder die te onderkennen, want je bent pas goed ongelukkig als je een ondraaglijke treurigheid voelt zodra je gedwongen wordt over jezelf na te denken en niets je daarvan afleidt! Dat maakt angstig. Wanneer hij nadenkt over het leven zegt hij: "Tussen ons en de hel of hemel, is enkel, halverwege, het leven, het meest kwetsbare dat erop de wereld bestaat. Dat leven te veraangenamen en te behouden is bij voorbaat een verloren slag". Hoezeer wij ook ons inspannen, hetzij met joggen of fitnesstrainingen, diëten of uitgebalanceerde voeding....sterfelijkheid vinden de meesten onder ons maar niets. De dood jaagt de mens angst aan, maar we willen er niet voor uitkomen. Hedonisme is het antwoord. Eerst consumeren en eruit halen wat er in zit. De vakanties zijn het ware leven. Zo'n peperdure cruise kost decadent veel geld. Daar moet menigeen lang voor werken. Daarom hebben we normaals geen tijd. Maar op een cruise heb je toch alle tijd? Nu ja met zo'n groot cruiseschip gaan er natuurlijk een paar lijkkisten mee. Maar die zijn nooit voor mij bestemd. Wat zielig zeg, voor die ander..... Zo verdringen we de gedachte dat het leven een keer ophoudt. Jezus vertelt in een parabel ongeveer het volgende: Een man heeft een grandioze oogst. Hij overlegt met zichzelf: ik breek mijn schuren af om er nog grotere voor in de plaats te zetten. Dan zeg ik tot mijzelf dat ik er maar stevig van moet gaan genieten. Maar de dwaas weet niet dat diezelfde nacht nog zijn leven van hem genomen wordt (De gehele geschiedenis valt te lezen in Lucas 12). Maar wat dan met die angst? Dat bang zijn voor .....? Het antwoord dat Jezus geeft, luidt: Maakt uzelf buidels, die niet verouderen, een schat die niet afneemt in de hemelen, waar de dief niet bijkomt nog de mot verderft. Want waar uw schat is daar zal uw hart zijn.
Bange mensen zien door angst hun leven verziekt. Onlangs stond er een berichtje in de krant. Prijswinnaars in de problemen. Angst vanwege hun nieuw verkregen rijkdom. Angst hoe te besteden. Angst is een verpestende ziekte wanneer je niet weet waar je heen moet. Het een wurgende greep om de ziel. Hoe raak je dat kwijt? Dan is er iets nodig waar je vast op kunt vertrouwen. Dan heb je dat gevoel nodig van geborgenheid, van een thuis, een huis stevig gebouwd op een vast fundament. Jezus zegt:” Ieder die Mij hoort en doet wat Ik zeg, zal vergeleken worden met iemand die zo verstandig was zijn huis op een vaste rots te bouwen. De regen viel en de rivieren traden buiten hun oevers, en de winden waaiden en beukten tegen dat huis. Maar het stortte niet in, want het was gebouwd op de rots.
Ieder die Mij hoort en niet doet wat Ik zeg, zal vergeleken worden met iemand die zo dom was zijn huis op zand te zetten. De regen viel neer, de rivieren traden buiten hun oevers, de winden waaiden en beukten dat huis. En het huis stortte in, het was één grote bouwval! (naar Mattheüs 7:24-27)
Wat kies je, bouwen op los zand of op een fundament?
bravenet.com