|
|
"Buitengesloten, verwijderd"
Zesenveertig jaren oud is hij, werk, thuis en dakloos.
Hij ligt in een diepe roes te slapen in z'n kartonnen doos,
de vele drank van gisteren heeft z'n uitwerking.
Plots komt hij met een ruk overeind, ruw wakker gemaakt door wéér dat gebeier
van die kerkklokken die de mensen op zondagochtend naar de kerk plegen te roepen.
Hij vloekt grommend en vèrvloekt het hele zooitje dat op z'n zondags uitgedost met Bijbel
en Psalmen/gezangenboek de kerk binnengaat.
Een jonge vrouw, óók op weg naar de kerk, kijkt medelijdend op hem neer en vervolgt zwijgend
haar weg. Weer anderen kijken vol afschuw of gunnen hem geen enkele blik.
Even later is het luiden van de klokken verstomd, het galmt nog na in zijn door drank benevelde hoofd.
Rillend van de ochtendkou raapt hij z'n spullen op en loopt weg.
In een portiek zit een drinkebroeder en ze delen de overgebleven drank van gisteren, zoals ze al het weinige dat ze hebben altijd samen delen. Gedurende de gehele dag dringt zich langzaam de vraag op:
"Wat zouden die mensen daar toch doen in die kerk op zondagochtend?”
Hij besluit het te gaan vragen aan Jacob, een drinkebroeder die ooit "kerks" is geweest.
Jacob vertelde hem: "Ze komen daar samen om God te ontmoeten, de kerk is Gods Huis!"
Gedurende de gehele week denkt hij na over die woorden. Zou God dan ècht bestaan?Kordaat besluit hij de volgende zondagochtend eens te gaan kijken in die kerk, hij wil die God óók wel es ontmoeten.
Nog vóórdat de klokken luiden staat hij gereed om naar binnen te gaan.
De ouderling van dienst, die de mensen in "Zijn Naam" begroet, kijkt hem aan en vraagt:
"Wat kom jij doen?"
Hij antwoordt: "Ik wil naar binnen, ik wil God ontmoeten!"
De neerbuigende blik van de ouderling doet hem ineenschrompelen en het antwoord van de man is overduidelijk: "Ga weg, je stinkt naar alcohol." Beschaamd draait hij zich om en loopt weg.
Nee, je kunt met alcohol in je lijf God ook niet ontmoeten, de man heeft gelijk denkt hij.
De volgende zaterdag besluit hij niet te drinken zodat z'n adem niet naar alcohol ruikt en hij zeker zal worden binnengelaten. Welgemoed, met heldere blik en niet naar alcohol ruikende adem, staat hij de volgende zondagochtend gereed om de kerk binnen te gaan.
De ouderling bij de deur beziet hem met afkeurende blik en zegt:
"Ga weg, je bent ongewassen, zo kan je niet naar binnen."
De zondag hierop wordt hij wederom weggestuurd, nu zijn z'n kleren vuil.
De zondag daarna mag hij niet naar binnen omdat zijn schoenen stuk zijn en de daaropvolgende zondag krijgt hij te horen: "Je kunt onmogelijk naar binnen, je haren zijn vet en je zal ook wel geen geld hebben voor de collecte."
Krakend sluiten de zware eikenhouten kerkdeuren zich.Hij zit totaal ontnuchterd en moedeloos op de stoep van de kerk.
Zijn lichaam schreeuwt en gilt om de dagelijkse portie alcohol. Alles voor niets.
Wanneer laten ze hem nou binnen zodat hij God kan ontmoeten?
Plotseling merkt hij dat er iemand naast hem is gaan zitten!
Een kalme stem vraagt: "Wat is er?"
Zonder op te kijken antwoordt hij: "Ik probeer al wekenlang binnen te komen in de kerk om God te ontmoeten,
maar ze willen me niet binnenlaten, dan stinkt mijn adem naar alcohol, dan weer ben ik ongewassen, dan weer zijn
mijn kleren vuil, altijd is er iets, het is om moedeloos van te worden!!!"
"Och", zegt de man naast hem: "Ik mag ook niet naar binnen, vroeger wel, maar ze hebben me buitengesloten."
Hij kijkt naar opzij, de man naast hem ziet er heel ordentelijk uit, de blik in z'n ogen is héél vriendelijk en innemend, verbazingwekkend dat hij niet binnen mag, dat ze hem hebben buitengesloten!
"Waarom mag jij niet naar binnen, waarom hebben ze jou buitengesloten, je ziet er onberispelijk uit?" vraagt hij de man naast hem. "Ze zijn het niet eens met mij, ze vinden me te revolutionair, ik heb teveel mensen zoals jij binnengehaald in de kerk,
ik ben te lankmoedig, daarom hebben ze mij buitengesloten", zegt de man.
"Vertel es?", vraagt hij: "Hoe heet je?"
"Ik Ben Jezus", klinkt het naast hem.
Ze staan samen op en lopen weg om Jacob en al de anderen te gaan zoeken, hij voelt een arm om z'n schouders, een intens gevoel van geluk doorstroomt hem.Hij heeft "een Vriend" gevonden.
bravenet.com
