Een nieuwe schepping

2 Korintiërs 5: 16 – 17 ( verkort)
“Daarom beoordelen wij voortaan niemand meer naar menselijke maatstaven.
Iemand in Christus is een NIEUWE schepping:
Het oude is voorbij, zie het nieuwe is er al!"

Wat een belofte, wij als gelovigen worden niet langer beoordeelt op onze vleselijke staat,
Maar we zien elkaar aan in Christus, en dat is:
Wij zijn nieuwe scheppingen!

Maar……………
Wàt zijn er toch nog veel mensen die menen dat je moet blijven stilstaan bij iemands verleden…
Haarfijn en scherp word je in de gaten gehouden,én  bij nieuwe ontmoetingen nieuwe kansen,
wordt je verleden haarfijn en messcherp uit de doeken gedaan….
En achter jouw rug om……nee, men waarschuwt de ander vanuit een “liefdevol” hart…..

Soms gaat het over verleden
wat zich letterlijk vóór je bekering afspeelt,
Dus dat is al helemaal vreemd, want zeker als je gedoopt bent, dan ben je met Christus begraven
( Zijn dood mee ingegaan) én met Hem als een vernieuwde schepping opgestaan!

Maar ook als het gaat om verleden binnen je wandel met de Hemelse Vader,
als daar met de vinger naar wordt gewezen, en achter je rug om, over wordt geroddeld,
dan kan het zijn, dat over de ( vermeende) begane zonden al weer vergeving is uitgesproken,
én Vader de persoon in kwestie al lang veranderd  heeft…..

Maar in ieder geval
óf er nu zonden zijn gepleegd, óf het verleden niet al te zuiver was,
het is niet de bedoeling dat we:
a)veroordelen – Jezus zei: “Wie zonder zonde is werpe de eerste steen”
b)achter de rug om van een persoon anderen waarschuwen. 
In de bijbel staat dat je de persoon in kwestie moet aanzeggen wat er eventueel aan de hand is ( verkeerd is)
c)Blijven terug kijken op oude zonden, helemaal als deze door de persoon in kwestie al beleden zijn.
Corrie Ten Boom zei: In de vijver van het ( beleden) verleden mag niet meer gevist worden.

De persoon in kwestie die mensen “achter zich aan heeft wandelen”
die zo nodig iedereen moeten waarschuwen, kàn hier positief mee omgaan, want je leert
( via een niet makkelijke weg)
a)Op God te vertrouwen en niet op mensen
b)Wat het inhoudt om steeds weer te moeten vergeven, en daardoor erg afhankelijk te worden van de Vader
c)Te doen wat Hij van je vraagt, en dat te gaan doen, zonder je nog langer af te vragen,
wat een ander daar nou wel niet van denkt…..

Je kunt maar beter op God vertrouwen, en er volledig voor gaan, om met Hem aan Zijn hand te gaan wandelen.
Want je doet het toch nooit goed bij de mensen.
De één vindt dit en de ander vindt dat….
Er is een groep die tomeloze kritiek heeft op mensen die -al dan niet door God gegeven- een titel gebruiken:
- Pastor
- Evangelist
- Reverent
“Men vindt” deze mensen hoogmoedig en bespot hen achter de rug om….
De ander vindt dat juist goed,zo`n titel en ergert zich juist mateloos en ziet dat juist als hoogmoed,
als je jezelf 
 “Kind van de Hemelse Vader noemt"

Nee, als je op de mens afgaat, dan is er altijd wel wat aan de hand.
Dat God geneest, heelt, verandert, ( zeker als jij jezelf volkomen in Zijn handen overgeeft)
dat schijnen ze te vergeten.
Tóch vraagt de Vader vergeef hén.
Ze weten niet wat ze doen, en wat ze kapot ( kunnen ) maken…én vaak handelt de persoon in kwestie
( de geestelijke vrome stalker) juist vanuit zijn of haar eigen pijn!
Ik las ooit een boekje: “Gekruisigd door Christenen”
Nu als we het hebben over het onderwerp: “Dood gaan aan je eigen ik”
dan is het “gekruisigd" worden door Christenen,
een zeer effectief middel!
Je kunt met je pijn naar Vader, maar Hij vraagt van jou: VERGEEF HEM/HAAR!
En om dat te kunnen moet je “IK” van de troon, en leer je te wandelen in de Geest.
Dood zijn voor opbouwende positieve mededelingen, én dood zijn voor kritiek!
Het leren zien als “Geestelijke Strijd” én het met Geestelijke wapens bestrijden!

Makkelijk? Nee!
Maar het evangelie is als een koopman die alles opgeeft om dat ene te ontvangen: De Parel- Jezus Christus!
En om te eindigen met Het Woord: 2 Korintiërs 4:16 “Nee wij geven de moed niet op.
 Al gaan we ook ten onder naar de uitwendige mens, de innerlijke mens vernieuwt zich van dag tot dag!
En: 2 Korintiërs 5: 9 “Daarom is het onze enige ambitie Hem te behagen, of we nu thuis zijn, of in den vreemde!

 Bron: tesjoeva.nl