Leven uit geloof
Een christen moet niet op zijn gevoel leven
Het algemene principe staat onder meer in 2 Kor. 5:7
"want wij wandelen in geloof en niet in aanschouwen."
Hier wordt aanschouwen tegenover geloof gesteld.
Aanschouwen, betekent zien, het staat voor de zintuigen waarmee
we dingen ervaren.
Als christenen behoren wij echter niet door "ervaren" te wandelen
maar door het geloof in de door God in de bijbel geopenbaarde feiten.
Een christen leeft door het geloof.
Het geloof in Gods woord, de feiten die daar staan, de beloften die
daar worden gegeven.
Daar steunt hij op, daar laat hij zich door leiden.Gevoel op zich is niet verkeerd. Het is waardevol, het hoort bij ons
menszijn, zo heeft God ons gemaakt.
Gods Geest geeft ook allerlei gevoelens b.v. blijdschap (Gal. 5:22).
We kunnen echter niet op ons gevoel steunen en ons daar door laten
leiden omdat het gevoel onbetrouwbaar is.
Het gevoel wordt niet alleen door de Geest van God beïnvloed
maar ook door allerlei andere zaken, zoals b.v. de toestand van
ons lichaam.Het gevoel bedriegt ons vaak.
Het gevoel zegt dan iets anders als de waarheid.
Het gevoel zegt dan iets anders als het woord van God.
Zo staat b.v. in de bijbel dat de Here God ons geenszins,
dat wil zeggen in geen enkel geval, zal begeven of verlaten.
Want Hij heeft gezegd:" Ik zal u geenszins begeven en u geenszins
verlaten" (Hebr. 13:5,6).
Toch kunnen we ons verlaten voelen, vooral in tijden van beproeving.
God lijkt ver weg, alles zit tegen, enzovoorts.
De waarheid is dat we ons wel verlaten kunnen voelen maar dat we
nooit verlaten kunnen zijn.
In dit geval is het gevoel van verlatenheid een leugen, want het is in
strijd met Gods woord.
Je moet dan tegen dat gevoel in gaan, er in geloof weerstand aan
bieden. Bijvoorbeeld door te bidden:
"Ik dank U dat U mij nooit zult begeven en verlaten.
Ik verwerp die gevoelens en gedachten die zeggen dat U me verlaten
hebt. Het zijn leugens.
Ik geloof wat uw woord zegt."
Zo moeten we het schild van het geloof ter hand nemen (Efeze 6:16)
door in geloof vast te houden aan het woord van God, desnoods tegen
ons gevoel, onze gedachten en "ervaringen" in.We moeten weerstand bieden aan onware, leugenachtige, gevoelens
en gedachten.
Een treffende illustratie van hoe dat in de praktijk te doen, geeft de
Indiase evangelist Bakth Singh.
In één van zijn boeken vertelt hij hoe hij in het noorden van India,
onder grote ontberingen en vaak alleen, het evangelie aan het
uitdragen was in een zeer vijandige omgeving.
Een gevoel van ontmoediging overviel hem daarbij geregeld.
Hij liet zich daar echter niet door meeslepen.
Hij ging er door geloof tegen in.
In die situatie ging hij, zo vertelt hij, op zijn knieën en bad:
"Here ik dank U dat U nog steeds dezelfde bent en dat uw beloften
nog steeds dezelfde zijn."Eén van de eerste lessen die we als christen moeten leren is dat we
niet op ons gevoel moeten leven.
Zolang we op ons gevoel leven zullen we niet of nauwelijks geestelijk
groeien.
Dan is er ook geen geestelijk ruggegraat als het moeilijk wordt,
als er strijd komt, als beproeving komt.
Het gevoel gaat op en neer en als we op gevoel leven dan zullen we
ook op en neer gaan.Vele, vooral jonge christenen, leven onbewust vanuit de idee:
"Als ik het niet voel dan is het niet waar.
Als ik het niet voel dan heb ik het niet meer."
Waar baseren we b.v. de zekerheid dat we door God geliefd zijn op?
Doen we dat op het voelen, het ervaren, van die liefde, of rust die
zekerheid op het onveranderlijk
woord van God? Bij velen is het zo dat ze het alleen kunnen "geloven"
als ze het ervaren, als ze het voelen "diep in hun binnenste."
Daarom willen ze het steeds voelen en als ze het niet voelen zijn ze
van streek.
De oorzaak van deze houding is in feite ongeloof of kleingeloof.
Men heeft niet genoeg aan de verzekeringen uit Gods woord,
die in het geloof aanvaard moeten worden.
Men wil het ervaren in plaats van het te geloven.
In plaats van in geloof te gaan staan op de in de bijbel vermelde feiten
en beloften.
Het komt er op neer dat niet meer geloof, maar ervaren, het principe
is van waaruit men leeft.Hoe weet ik dat God mij liefheeft?
Is dat omdat ik zijn liefde voel stromen, diep in mijn binnenste?
Het juiste en bijbelse antwoord is treffend geformuleerd in een bekend
Engels kinderliedje dat als volgt luidt:
"Jesus loves me this I know, for the bible tells me so."
"Ik weet dat Jezus van me houdt want dat staat in de bijbel."
Dat Jezus van mij houdt is daarom een feit.
En of ik dat op dit moment nu wel of niet voel of ervaar verandert
niets aan de waarheid van dat feit.
"Uw woord is de waarheid" (Johannes 17:17).
Zoals Gods woord het zegt zo is het.
Dat is het uitgangspunt.
Gelukkig doet de Here God ons ook vaak zijn liefde op allerlei wijzen
ervaren, maar dat is niet de grond voor onze zekerheid geliefd te zijn.God heeft zijn liefde jegens ons bewezen.
En als iets bewezen is dan kunnen en mogen we daar
niet meer aan twijfelen.
"God echter bewijst zijn liefde jegens ons, doordat Christus,
toen wij nog zondaren waren, voor ons gestorven is" (Rom. 5:8).
De Here Jezus had zoveel voor ons over dat Hij voor ons de moeilijke
weg van het kruis is gegaan.
En dat nog wel terwijl we het helemaal niet verdienden of het waard
waren.
Onverdiende goedheid, genade, onbegrijpelijke liefde.
Hoe kunnen we in het licht van dit vaststaande feit ooit twijfelen aan
Gods liefde jegens ons?
Hoe zal Hij, die zelfs zijn eigen Zoon niet gespaard, maar voor ons allen
overgeven heeft, ons met Hem ook niet alle dingen schenken?Een ieder die wandeltochten heeft gemaakt weet uit ervaring dat het
heel prettig is om onder begeleiding van een muziekcorps te marcheren.
Zonder begeleiding van de muziek gaat het zwaarder.
Toch moet je ook dan, zonder de muziek, blijven marcheren, wil je het
doel, dat is de eindstreep, halen. Zo is het ook in het geestelijk leven.
Als God gevoel geeft (als God je b.v. zijn liefde in je gevoel doet ervaren,
diepe gemeenschap met Hem, vreugde) dan is het veel makkelijker
marcheren, maar ook zonder de muziek, zonder dat gevoel, moeten
we blijven marcheren en God gehoorzamen.
bravenet.com