Tot lof van Zijn heerlijkheid
Psalmen betekent juichen, jubelen, roemen en prijzen. Het lied had een centrale plaats in het volk Israël. Ze riepen zichzelf en elkaar op om met een lied gezamenlijk de Heer te prijzen, zo mogelijk met een nieuw lied (40:4; 96:1; 98:1; 144:9). Veelal werd het gezongen lied ook nog ondersteund met muziekinstrumenten, zoals citer (147:7), fluit (5:1) of snaarinstrument (33:3) of ging het gepaard met uiterlijke gebaren, zoals klappen (47:2) en dansen (Ex. 15:20; 2 Sam. 6:16). Het woord Jood is afgeleid van Juda en heeft even-eens betrekking op lofprijzing. We mogen hieruit wel afleiden dat God vanaf het begin het verlangen heeft gehad om een volk rondom zich te hebben dat Hem zou eren. Zoals het boek 'de Psalmen' een centrale plaats inneemt in onze Bijbel, behoort ook in ons leven de lofprijzing centraal te staan. Een lofprijzing die uitgaat naar God, die ons daarvoor in de Here Jezus heeft uitgekozen en bestemd. (Vgl. Efeze 1:6,12 en 14.)
Wat stellen wij ons voor bij lofprijzing?
Zang en muziek hebben een prominente plaats in het leven. Een boodschap voortgebracht door middel van muziek wordt door velen gereciteerd en de impact daarvan is dan ook veel groter dan het gesproken woord. Het is dan ook te begrijpen dat het lied een bijzondere plaats inneemt in de christelijke liturgie. Een omstreden plaats! Niet iedereen heeft dezelfde resonantie bij het horen van een lied of muziek. God nodigt zijn volk uit om Hem te loven. In elke tijd hebben de gelovigen dit ook gedaan. Dit gebeurde niet altijd op een zelfde wijze. Ook nu verstaat niet iedereen hetzelfde onder lofprijzing en wordt het ook niet op een eensluidende wijze beleefd. Eén en ander heeft te maken met de persoonlijke ontwikkeling die mede wordt bepaald door het milieu waarin iemand opgroeit en de gewoonte van zijn kerk…
Bij lofprijzing denkt de één aan het uitspreken van een 'vrij' gebed of het voorlezen van een bijbelgedeelte. Voor de ander is lofprijzing onmogelijk wanneer dit niet gepaard gaat met zang. En welke liederen? Voor sommigen zijn het uitsluitend de berijmde Psalmen, voor anderen de liedjes uit de kinderjaren en een derde groep denkt meer aan eigentijdse liederen.Hoe moeten we God loven? Zingen, staande of zittend, de handen vrij bewegend, klappend of omhoog of juist niet?Gebruiken we een zangboek met een beperkt aantal liederen of staan ons andere middelen ter beschikking die ons makkelijk in staat stellen om nieuwe liederen te zingen? Is zangleiding, al of niet ondersteund door een zanggroep, geoorloofd?Mogen er instrumenten worden gebruikt en zo ja, welke wel en welke beslist niet?En wat te denken van andere expressieve mogelijkheden om de Here te loven, bijvoorbeeld door sketches, toneel, vlaggen en dans…Is er een bepaalde tijd gereserveerd voor de lofprijzing of is het veeleer een levensstijl?De opsomming is niet volledig. De verschillen liggen hoofdzakelijk in de vorm. Is het de bedoeling dat we dit scala aan verschil leiden tot een harmonieus geheel of moeten we veeleer erkennen dat God werd, is en wordt geprezen in vele talen op velerlei wijze?
Omgaan met verschillen
Om met deze verschillen om te kunnen gaan, moet ik beseffen wat lofprijzing voor mij persoonlijk inhoudt. Waarom vind ik dat lofprijzing zo moet zoals ik gewend ben. Waarom hebben anderen een andere manier om God te prijzen? De Bijbel geeft ons hier en daar wel aanwijzingen hoe het vroeger ging, maar leert de Bijbel ons ook hoe het vandaag moet?Ontwikkeling in de lofprijzing komt daar waar we onszelf vragen stellen en die proberen te beantwoorden.We moeten ons bewust worden van onze persoonlijke vooroordelen en er voor waken deze anderen op te leggen. Ook mogen we anderen niet veroordelen omdat hun wijze van lofprijzen niet voldoet aan wat wij ons bij lofprijzing voorstellen. Het kan toch niet waar zijn dat wij tegen mensen zeggen, die er andere eetgewoonten op nahouden dan ons lief is, dat zij dus niet eten?'Over smaak valt niet te twisten.' De werkelijkheid is anders. Als er ergens over getwist wordt, dan is het over smaak. Helaas geldt dit ook voor de diverse smaken die er zijn met betrekking tot de lofprijzing. Zoals onze smaak ontwikkeld kan worden waar het gaat om voedsel, kan dit ook op vele andere terreinen, zoals onze waardering voor kunst in het algemeen en in het bijzonder ook voor de lofprijzing. Iedereen reageert op dat wat hem raakt en dat is begrijpelijk. Naar mate onze ervaring met God en onze kennis over God toeneemt, zal ook de lofprijzing zich ontwikkelen in alle mogelijke expressieve vormen.
Persoonlijk en collectief
Als het gaat om de ontwikkeling van lofprijzing in de persoonlijke sfeer, mogen we ons door niemand laten belemmeren. De uitingen van lofprijzing variëren. Het is niet nodig om de lier aan de wilgen te hangen omdat een ander met zijn wil onze expressie probeert te beperken.Op onze beurt moeten we ook begrip hebben voor de ander, die andere ervaringen en gevoelens heeft en zich daarom ook op andere wijze uit. Het probleem wordt groter, wanneer we collectief God willen loven. Het gaat dan niet alleen om onze persoonlijke relatie die we met God hebben, maar ook om de relatie die we met elkaar hebben. We hebben dan de ander te respecteren en rekening te houden met de gevoelens van de ander. (Vgl. Fil. 2:1 ev.) We moeten dan met verschillende aspecten rekening houden: de verschillende gevoelens die er zijn als het gaat om het gezongen repertoire en de gekozen muziek.Er moet misschien een keuze worden gemaakt uit traditioneel of modern, bekend of onbekend, voorbereid of spontaan, lichaamsuitingen en nog vele andere gevoelens…
Zangleider
De tijd kunnen we niet stilzetten. We zien dat bepaalde ontwikkelingen die de tijd met zich meebrengt, onderdrukt worden of zelfs worden teruggedrongen. Elke tijd heeft zijn specifieke expressieve vorm gekend in de verschillende culturen. Culturen die zich onderling in een zelfde tijdspanne ook weer van elkaar onderscheidden. Om nog maar te zwijgen over de vele subculturen die naast elkaar hebben bestaan. E.e.a. zien we ook op het gebied van de lofprijzing. Hoe gaan we hiermee om? Moeten we een ontwikkeling tegenhouden, terugdringen of de vrije loop laten? Om goed met al deze veranderingen om te gaan hebben we leiding nodig. Leiding van dienaren, die wellicht moeten worden aangesteld, zoals dat gebeurde bij het binnenhalen van de ark in Jeruzalem, met het doel om de God van Israël te roemen, te loven en te prijzen (1 Kron. 15:4). Leiders die de ontwikkeling in goede banen weten te leiden om tot een lofprijzing te komen waarbij de hele gemeenschap betrokken wordt. Leiders die niet alleen geestelijk of orthodox noemen wat hun vertrouwd is. Iemand die zich niet laat leiden door angst om bijvoorbeeld de jongeren (de toekomst van de kerk) of de ouderen (zij die trouw zijn) te verliezen. Hij is ook niet iemand die bang is om zijn controle kwijt te raken over mogelijke excessen. Een zangleider zal veeleer iemand moeten zijn moeten zijn die bereid is, om uit liefde voor zijn broeders en zusters en gedragen door de liefde van onze Heer, te onderzoeken of zijn angst gerechtvaardigd is. Iemand die bereid is erover te praten. Een gesprek gebaseerd op wederzijds respect en gevoed door de volmaakte liefde die alle vrees uitdrijft (1 Joh. 4:18). Zulke leiders zijn als herders die zorg dragen voor de kudde. Zij gaan op zoek om de lammeren en de schapen te weiden en hoeden de kudde (vgl. Joh. 21:15 ev.). Oud en jong horen bij elkaar, maar hebben ieder bijzondere aandacht nodig. Zij zijn leiders die niet alleen niemand willen verliezen, maar ook nog eens anderen winnen. Dat dit een moeilijke opdracht is laat zich makkelijk raden gezien de verschillen die er onderling zijn. Het is een opdracht die veel tijd, geduld en energie vraagt. Wijsheid en veel liefde zijn voor deze taak dan ook onmisbaar.
Eenheid in verscheidenheid
Het is niet opbouwend wanneer de discussie over lofprijzing polariserend werkt tussen oud en jong, oude traditionele liederen of nieuwe moderne liederen, charismatisch of niet. Het gaat veel meer om onze innerlijke houding die maatgevend is voor een goede ontwikkeling. Elke gemeente maakt zijn eigen ontwikkeling door, die bepaald wordt door de mensen die daar toe behoren. Onderling hebben we moeite om dingen van elkaar te aanvaarden en als positief te waarderen. Moeten we echter niet veel meer oog krijgen voor de verscheidenheid die er is om God te eren? Heeft God het niet zo gewild? Moeten we niet veel meer een respect ontwikkelen voor elkaar en ons verblijden in de variatie die er bestaat om God te prijzen? Vooral op dit punt moeten we leren om elkaar te benaderen met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen (vgl. Ef. 5:19; Kol. 3:16).
Bij dit alles moet de kern van de lofprijzing ons niet ontgaan. Primair gaat het om de eer die we God toebrengen. De vorm die daarvoor wordt gebruikt is dan secondair. Waar gaat het bij ons ten diepste om? Gaat het om onze eigen eer of om de eer aan God?
De troon van God
Hij die troont op de lofzangen van Israël (Psalm 22:4) wil ook zijn troon hebben op onze lofprijzing. Wanneer het om de eer van de Heer gaat, zullen we ons ook graag willen onderwerpen aan zijn onderwijs. Hij wil ons en moet ons steeds weer opnieuw bevrijden om ons te leiden tot een nieuw lied. Een lied dat gebaseerd is op een relatie met het heden. Een lied dat muren laat vallen maar tegelijkertijd de gevangenen bij elkaar houdt. Dat was het resultaat van de lofprijzing van Paulus en Silas in de gevangenis (Hand. 16:25-28).
De Here zegene u
We leven in een tijd waarin de frequentie van veranderingen toeneemt. Ook wanneer het gaat om onze liturgie. We mogen hierin niet aan struisvogelpolitiek doen. We krijgen deze verandering onder ogen en we zullen ermee om moeten gaan. We willen elkaar bemoedigen ook in het bidden, zingen, gebaren, muziek of dans. En we willen ons daarbij laten leiden door het principe dat wordt aangereikt door de apostel Paulus: '…al wat waar, al wat waardig is, al wat rein, al wat beminnelijk, al wat welluidend is, al wat deugd heet en lof ver-dient, bedenkt dat…' (Fil. 4:8)
Pedro Kuit
Wat is lofprijzing?
Lofprijzing ligt in het verlengde van dankzegging. Bij dankzegging denk je aan wat God je heeft gegeven. Bij lofprijzing verschuift de aandacht schuift daarmee van je zegeningen naar de Zegenaar. Lofprijzing wil zeggen dat je iets goeds over God zegt. Kreten als "Halleluja" of clichés als "Heer wij komen voor uw aangezicht om U te loven en te prijzen" zijn op zichzelf geen lofprijzingen zolang er niet bij gezegd wordt WAARVOOR je God prijst. Je kunt bijvoorbeeld God prijzen
Lofprijzing is een gebedsuiting van diepe dankbaarheid en verwondering over wat Jezus heeft gedaan. Je hebt Gods goedheid ervaren in je leven en daarvoor wil je God eer bewijzen. Je vertelt God wat zijn betrokkenheid met je leven voor reacties in je hart oproept. Je prijst God niet alleen voor wat Hij in het verleden gedaan heeft, maar ook voor wat Hij in de toekomst zal doen als uiting van geloofsvertrouwen.
Zingen en emoties
Bij lofprijzing denk je misschien vooral aan het zingen van bepaalde liederen of aan praise avonden, waar men vaak met veel uitbundigheid God groot maakt. Dat is een bekend aspect van lofprijzing, waarbij we ook onze emoties mogen uiten naar God. Lofprijzing mag immers best uitbundig zijn (Ps.150). Daarbij mogen we ook ons lichaam gebruiken, zoals in de psalmen verscheidene malen wordt aangegeven: knielen, buigen voor God, de handen opheffen, klappen, juichen, dansen en noem maar op. Het kan allemaal zolang de emoties maar niet een eigen leven gaan leiden. Het voorwerp van onze lofprijzing, namelijk Jezus, dient centraal te blijven staan.
Psalmen 63:4 Zo wil ik U prijzen mijn leven lang, in uw naam mijn handen opheffen.
Psalmen 141:2 Laat mijn gebed als reukoffer voor uw aangezicht staan, het opheffen van mijn handen als avondoffer.
Vooral als je er geen zin in hebt
En toch gaat echte lofprijzing veel dieper. We prijzen God niet alleen als de zon schijnt en we heerlijk uitgerust lekker kunnen genieten van een vrije dag. Echte lofprijzing ontstaat juist in omstandigheden die ons neerdrukken. De eerste woorden van de bekende Psalm 103 luiden: "Loof de Here, mijn ziel." Waarom zou David, de psalmdichter, met zo’n rare zin beginnen? Wie zegt er nu iets tegen zijn eigen ziel? Ik denk dat David dat zei, omdat hij op dat moment totaal niet in de stemming was om God te prijzen, en daarom zegt hij tegen zichzelf: wees je nu bewust van God en wat Hij allemaal gedaan heeft en tel je zegeningen, dan kun je weer lofprijzen. Want niet de omstandigheden, maar God is het onderwerp van onze lofprijzing én de inspiratie tot lofprijzing. Wat David hier doet is een daad van geloof, waarbij hij zijn gevoel even negeert, en zich richt op de waarheid over God, die zijn verstand hem aanreikt. In het vervolg van Psalm 103 lezen we dat Davids gevoel de dankbaarheid van het verstand overneemt, waardoor hij zijn Heer met zijn hele hart kan prijzen. Laten we zijn voorbeeld volgen.
Aspecten van lofprijzing
In het Oude Testament worden minstens zeven verschillende woorden gebruikt om diverse aspecten van lofprijzing met aan te duiden. De betekenissen van deze woorden kunnen je wellicht helpen om tot een verdieping van je lofprijzing te komen.
1. Jadah - Als een kind je handen verlangend uitstrekken naar God2. Todah - Je handen uitreiken naar God als een offer van dankzegging3. Tehillah - Lofprijzing gericht aan God-op-de-Troon4. Halal - Enthousiaste viering van Gods goedheid, uitbundig, vol emoties en stralend van vreugde (van dit woord komt het bekende woord "Halleluja")5. Zamar - Tot God zingen onder muzikale begeleiding6. Shabach - Luid roepend God verhogen, zijn grootheid verklaren, ondersteund met handgeklap7. Barak - Knielende overgave aan God
Als je God dankt of eert voor wat je gedaan hebt, ben in je in zekere zin toch nog met jezelf bezig. Bij aanbidding ben je zelf echt helemaal buiten beeld en richt je al je aandacht op God. Aanbidding betekent: God eren om wie Hij is, vol zijn van Zijn aanwezigheid en van zijn adembenemende eigenschappen (Op.15:2-4). In de Psalmen komen we veel voorbeelden van aanbidding tegen en ook in het bijbelboek Openbaring (bijvoorbeeld Op.4:8-11; 5:9-14).
We kunnen niet genoeg benadrukken dat het bij aanbidding alleen om God gaat. Het gaat niet om onze ervaring van Zijn tegenwoordigheid, niet om wat Hij voor ons gedaan heeft, maar om wie Hij is, om Zijn persoonlijkheid. Voor veel gelovigen is dat heel moeilijk te vatten, zeker als hun geloof nog sterk op zichzelf gericht is. Als je tijdens een bidstond voorstelt om tijd te nemen voor aanbidding en je legt uit wat aanbidding inhoudt, dan zijn er steeds mensen die dat niet vatten. Zij gaan gewoon God bedanken voor iets of van alles vragen. Niet dat zoiets verkeerd is, maar het is geen aanbidding.
Levenshouding
Aanbidding is meer dan een onderdeel van het gebed: het is een levenshouding, waarin je in alles Hem de eerste plaats geeft. Het omgekeerde is ook waar. Als die liefdevolle toewijding geen deel uitmaakt van je totale levenshouding, klinken woorden van aanbidding vals. Een levenshouding van aanbidding betekent dat je Jezus nadrukkelijk op de troon van je hart hebben geplaatst. Een levenshouding van aanbidding is het resultaat van wat God heeft gedaan in een mensenhart en de liefdevolle toewijding die daaruit opbloeit. Dit wordt prachtig uitgedrukt in de woorden van Opwekkingslied 192:
"... Ik breng U mijn offer, een zoete geur, vrucht van wat U deed in mij..."
Reukwerk
In de oudtestamentische priesterdienst werd reukwerk geofferd op het reukofferaltaar. Dat reukwerk moest uit vier verschillende ingrediënten bestaan, waarbij van elk ingrediënt een gelijke hoeveelheid moest worden gebruikt (zie Ex.30:34-35):
1. druipende hars (werd ook als een soort balsem voor medicinale doeleinden gebruikt) 2. onyx (waarschijnlijk een verkeerde vertaling, maar wellicht wordt een stof bedoeld die gemaakt is van zeeslakken uit de Rode Zee; als die stof alleen verbrand wordt geeft het een scherpe, onprettige geur, maar samen met andere bestanddelen zorgt het voor een versterking van de geuren)3. galbanum (een soort melksap uit de wortels van verschillende soorten planten; op zich zelf is de geur bij verbranding niet aangenaam, maar de stof helpt de verbranding van het reukwerkmengsel te bevorderen)4. reine wierook (een soort hars uit de bast van bepaalde struiken; wierook was duurder naarmate ze helderder was, dus hier gaat het om het kostbaarste soort. Op het vuur gelegd brandt het gemakkelijk door het hoge oliegehalte en verspreidt het een aangename geur die zich als parfumgeur aan kleren hecht)
Er zal vast wel een verband bestaan tussen de door God aangewezen bestanddelen van het reukwerk en de vier persoonlijkheidsaspecten van God. Ik heb die zelf niet zo duidelijk ontdekken. In ieder geval symboliseert het reukwerk de gebeden van de mensen, vooral de aanbidding van de gelovigen. Die aanbidding moet gebalanceerd zijn, dwz vanuit een gebalanceerde visie op Gods persoonlijkheid. Het is interessant om te weten dat verschillende bestanddelen uit het reukwerk op zichzelf ronduit stinken. Alleen in de juiste combinatie leveren ze het gewenste resultaat op. Laten we ernst maken met de les die we hieruit kunnen leren en zoeken naar meer balans en God aanbidden om zijn TOTALE persoonlijkheid.
God aanbidden om wie Hij is
Neem rustig de tijd om God te aanbidden aan de hand van Gods eigenschappen. Oefen jezelf daarbij om eenzijdigheden in je aanbidding af te leren. Iedereen is geneigd om steeds eenzijdig de nadruk te leggen op bepaalde aspecten van God en andere te verwaarlozen, omdat die wat minder aanspreken. Het volgende overzicht van de eerder behandelde eigenschappen van God kan je daarbij helpen. Als je dat doet, zul je merken dat je een dieper ontzag en een nieuwe bewondering zult krijgen voor de veelzijdigheid en volmaaktheid van je Schepper en Herschepper.
Gods wijsheid
Gods wijsheid gaat mijn verstand ver te boven. Wat een voorrecht dat mijn Koning en Vader alles weet en me nooit iets zegt wat verkeerd of schadelijk is.
Hoofdeigenschap
Voorbeelden van aanbidding
verstandig
God kent me door en door en ondanks dat houdt Hij van me. Ik kan Hem vertrouwen in zijn onbeperkte wijsheid, ook al begrijp ik Hem niet altijd. Ik kan Hem vertrouwen voor inzicht en leiding bij beslissingen.
rechtvaardig
God houdt er zeer hoge normen op na. Zelf zal Hij nooit iets doen dat tegen zijn Woord ingaat. Al wat Hij zegt is volkomen waar. Al Zijn beloften komt Hij na. God is rechtvaardig in zijn beoordelingen en zal nooit iemand onrechtvaardig behandelen, ook mij niet.
creatief
De schepping toont Gods oneindige creativiteit. Hoe mooi moet God zelf wel niet zijn! Hij heeft mij ook volmaakt goed gemaakt. Hij is bezig iets heel bijzonders van mijn leven te maken.
Gods vriendelijkheid
Wat heerlijk dat God mij perfect aanvoelt en mij als mens begrijpt.
gevoelvol
God geniet ervan als mensen het goed hebben en lijdt met degenen die het moeilijk hebben. Zijn bewogenheid gaat diep en Hij kan alles met me meevoelen.
relatiegericht
Wat bijzonder dat ik God persoonlijk mag kennen en dat Hij mij heeft geaccepteerd en van me geniet. Hij wordt nooit moe van het luisteren naar mijn verhalen en ik mag Hem alles zeggen. God heeft Zich voor eeuwig met mij verbonden.
ruimhartig
God is royaal vergevend en als ik mijn zonden beleden heb, denkt Hij er niet meer aan. Hij is alles waar mijn hart in diepste zin naar verlangt.
Gods soevereiniteit
God is mijn Koning en ik heb diepe eerbied voor Hem. Hij leidt mijn leven en bij Hem ben ik volkomen veilig.
gezagvol
God beheerst mijn leven. Zijn wil en zijn bedoelingen met mijn leven zijn volmaakt. Zijn koningschap is oneindig. Zijn troon staat vast. Jezus zal spoedig terugkomen als Koning.
eigenmachtig
God doet steeds nieuwe dingen. Het leven met God is een avontuur. God neemt de initiatieven. Hij is degene die nieuw leven en voortdurende levensvernieuwing geeft.
krachtdadig
God geeft me kracht in zwakheid. Hij beschermt me zodat me geen kwaad kan overkomen dat me voor eeuwig zal schaden. Jezus is Overwinnaar. Hij heeft de dood en de macht van de zonde overwonnen. Door Hem zal ik ook overwinnen, ook over boosheid, zelfbeklag, vluchtneigingen, ontevredenheid en verkeerde verlangens.
Gods zorgzaamheid
Onder alle omstandigheden geeft Hij wat ik nodig heb. Ook vandaag. Daar vertrouw ik op.
dienstbaar
Wat een Koning is Jezus, dat Hij tegelijk knecht wilde zijn en Zich voor ons heeft opgeofferd! Hij is het waard om gediend te worden.
werkzaam
God is actief betrokken bij mijn leven en zet Zich voor me in. God is ordelijk en consistent in alles.
trouw
Gods trouw is oneindig, ik kan op Hem bouwen, want Hij is mijn rots. Ik weet me veilig en geborgen bij Hem. Hij komt al zijn beloften na.
Waar komt de lofprijzing en aanbidding vandaan?Nehemia 12:27 "Bij de inwijding van Jeruzalems muur riep men de Levieten uit al hun woonplaatsen op en deed hen naar Jeruzalem komen, om de de feestelijke inwijding te verrichten, met lofzangen en liederen bij cimbalen, harpen en citers."Nehemia 12:43 "Men bracht op die dag talloze offers; en men verheugde zich, want God had hen verheugd met grote vreugde; ook de vrouwen en kinderen verheugde zich, zodat de vreugde van Jeruzalem van verre gehoord werd."Nehemia 12:46 "Want in de dagen van David en Asaf, in de tijd van weleer, ligt de oorsprong van de zangers, van het loflied en de lofzangen aan God." Wat was de visie van David en Asaf op de lofprijzing en aanbidding?1 Kronieken 15:15-16 "De Levieten nu droegen de ark Gods, met draagbomen op hun schouders, gelijk Mozes naar het woord des Heren geboden had. Ook beval David aan de overste der Levieten hun broeders, de zangers, op te stellen met muziekinstrumenten; harpen, citers en cimbalen, om luide vreugdeklanken te laten horen."
1 Kronieken 16:4 "En David stelde voor de ark des Heren dienaren aan uit de Levieten: om de Here, de God van Israël, te roemen, te loven en te prijzen. Asaf was het hoofd."1 Kronieken 16:7 "Toen, op die dag, droeg David voor de eerste maal Asaf en zijn broeders op, de Here te loven". De lofprijs kon pas beginnen toen de ark des verbonds (een heen wijzing naar Christus) op de plaats van bestemming was gekomen. De lofprijzing kan pas beginnen als Jezus Christus Zijn plaats heeft kunnen innemen als KONING van ons leven."Hoe heeft lofprijzing vorm gekregen in de tempeldienst?Het orkest1 Kronieken 23:1 "Toen David oud geworden was en van het leven verzadigd, maakte hij zijn zoon Salomo koning over Israël, (2) en hij vergaderde alle overste van Israël, de priesters en de Levieten. (3)De Levieten nu van dertig jaar oud en daarboven werden geteld, en het getal van de mannen, hoofd voor hoofd geteld, bedroeg achtendertigduizend. (4) Van deze moeten er vierentwintigduizend op het werk van het huis des Heren toezicht houden; zesduizend zullen opzieners en rechters zijn; (5) vierduizend poortwachters; en vierduizend zullen de Here prijzen op de instrumenten, die ik voor het lofprijzen heb laten maken."
1 Kronieken 23:30 "…..zij (zowel de muzikanten als de overige Levieten) moesten voorts elke morgen en avond gereedstaan om de Here te loven en te prijzen."Opvallende punten uit deze verzen:1. Voordat de tempel was gebouwd en de muzikanten waren aangesteld, waren de instrumenten al klaar. Dus echt geen sluitpost op de tempelbegroting!2. Instrumenten zijn in de eerste plaats bedoeld om God mee te loven en te prijzen."Het tempelkoor1 Kronieken 25:1 Voorts zonderden David en de legeroversten tot de dienst af de zonen van Asaf, Heman en Jedutun, die die profeteerden bij het spel van citers, harpen en cimbalen.1 Kronieken 25:3b "…die bij het spel van de citer profeteerde onder het loven en prijzen van de Here.1 Kronieken 25:7 "...en hun aantal bedroeg, met inbegrip van hun broeders die onderricht waren in de zang voor de Here, allen die volleerd waren: twee-honderd-acht-en-tachtig.Opvallende punten uit deze verzen:1. De lofprijzing was geïntegreerd in de dienst en de prediking.2. Bij de opstart van het tempelkoor werden militairen (legeroversten) ingeschakeld.
"De strijd in de hemelse gewesten"Wat gebeurt er als wij de Here aanbidden?Psalm 141:3 "Laat mijn gebed (ook: aanbidding) als reukoffer voor Uw aangezicht staan, het opheffen van mijn handen als avondoffer.Openbaringen 5:8-9 "En toen het de boekrol nam, wierpen de vier dieren en de vierentwintig oudesten zich voor het Lam neder, hebbende elk een citer en gouden schalen; dit zijn de gebeden (aanbidding) der heiligen. En zij zongen een nieuw gezang zeggende…………onze aanbidding verheugd het hart van God."Gebeurt er ook iets op aarde?De aanbidding maakt onze harten open voor God.2 Koningen 3:15 "Nu dan, haal mij een citerspeler. En het geschiedde, toen de citerspeler speelde, dat de hand des Heren op hem kwam."In aanbidding wordt Gods heerlijkheid gemanifesteerd.2 Kronieken 5:13 "Toen zij ( de muzikanten en de zangers) tezamen trompetten en eenstemmig een lied lieten horen, om de Here te loven en te prijzen, en de stem verhieven bij trompetten, cimbalen en andere muziekinstrumenten, en de Here aldus prezen: Want Hij is goed, want Zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid - toen werd het huis des Heren vervuld met een wolk, zodat de priesters vanwege de wolk niet konden blijven staan om de dienst te doen, want de heerlijkheid des Heren had het huis Gods vervuld."In aanbidding wordt ook Gods kracht gemanifesteerd.Er gebeurt iets in de hemelse gewesten.2 Kronieken 20:3 "Toen werd Josafat bevreesd en besloot de Here te raadplegen."2 Kronieken 20:15b "...wees niet bevreesd en wordt niet verschrikt voor deze grote menigte, want het is geen strijd van u, maar van God."2 Kronieken 20:19 "En de Levieten stonden op om de Here, de God van Israël, met een zeer krachtige stem te loven."2 kronieken 20:21 "Na het volk te hebben geraadpleegd, stelde Josafat mannen op, die de Here een lied zongen en Hem loofden in heilige feestdos, terwijl zij voor de gewapende uittrokken en zeiden: "Looft de Here, want Zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid. Op het ogenblik, dat zij de jubel en de lof aanhieven, liet de Here de vijanden uit de hinderlagen overvallen, en zij werden verslagen."
In het nieuwe testament roept Paulus ons op heilige handen omhoog te heffen:
1 Timotheus 2:8 Ik wil dan, dat de mannen op iedere plaats bidden met opheffing van heilige handen, zonder toorn en twist.
Ik wil (1Ti 2.8), dit vers sluit aan bij 2Ti 2.1. Met iedere plaats (1Ti 2.8) is bedoeld iedere plaats van samenkomst, waar dan ook. Zonder toorn (#1Ti 2.8) in slechte zin, Efe 4.26,31 en Efe 5.14-33 en Opb 2.1-7, waar over het zedelijke leven van Efeze wordt geschreven.
Aanbidding is een levensstijl. Niet alleen in de tempel, maar overal waar mogelijk prijzen wij God. Aanbidden is vooral een zaak van het hart, en niet van het uiterlijk. Bij aanbidding telt God niet de opgeheven handen, maar zoekt Hij harten die in Geest en waarheid aanbidden.
Verschil tussen het oude en nieuwe testamentWij mogen allen met volle vrijmoedigheid het heiligdom binnengaan om God te aanbidden. Alleen door het bloed van Jezus Christus.Hebreën 10:19 "Daar wij dan, broeders (en zusters), volle vrijmoedigheid bezitten om in te gaan in het Heiligdom, door het bloed van Jezus, langs de nieuwe en levende weg, die Hij ons ingewijd heeft, door het voorhangsel, dat is, Zijn vlees, en wij een grote Priester over het huis Gods hebben, laten wij toetreden met een waarachtig hart, in volle verzekerdheid des geloofs, met een hart, dat door besprenging gezuiverd is van besef van kwaad, en met een lichaam, dat gewassen is met zuiver water."
Met toestemming overgenomen van http://geloofhetofniet.nl